UCLA studija pokazuje da osnovnoškolci koji poseduju mobilne telefone prosečno imaju slabije rezultate u razumevanju pročitanog nego vršnjaci bez telefona. Razlika se javlja i kada su telefoni kod kuće, što ukazuje da nije reč samo o neposrednom ometanju u učionici. Izuzetak su deca iz domaćinstava gde se ne govori engleski — ranije počinjanje slanja poruka može ublažiti razliku.
Nova studija: Posedovanje mobilnog telefona povezuje se sa slabijim čitanjem kod osnovaca
Group of teenagers using smartphones.
Nova studija tima psihologa sa UCLA pokazuje da osnovnoškolci koji imaju sopstvene mobilne telefone u proseku postižu slabije rezultate na testovima razumevanja pročitanog — i to bez obzira na to da li je telefon prisutan u učionici ili ostavljen kod kuće.
Giving your grade-schooler a cellphone could be hurting their ability to read—even if the device never leaves the house, according to a terrifying new study. Getty Images
Istraživanje je obuhvatilo kulturno i jezički raznoliku grupu učenika trećeg i šestog razreda iz javnih škola u Antelope Valley i koptskih školskih zajednica u okrugu Los Anđeles. Deca su čitala kratke tekstove i odgovarala na pitanja koja mere razumevanje pročitanog, a takođe su popunjavala upitnike o posedovanju i upotrebi telefona.
Researchers found elementary school children who owned their own phones consistently scored worse on reading comprehension tests than classmates without one. Getty Images
Ključan nalaz: učenici koji poseduju sopstveni telefon dosledno su postizali niže rezultate u razumevanju pročitanog u odnosu na vršnjake koji telefona nemaju — i to nezavisno od toga da li su telefone tog dana doneli u školu ili su ih ostavili kod kuće.
Researchers also found virtually no difference between students who had their phones with them during testing and those who left them at home.
„Otkrili smo da ne postoji uzrast u kojem je davanje telefona detetu povoljnije ili nepovoljnije za razumevanje pročitanog — problem je jednostavno posedovanje telefona“, kaže Patricia Greenfield, profesorica psihologije na UCLA.
Razlika u rezultatima nije objašnjena samo neposrednim ometanjem (npr. gledanjem u ekran tokom časa), budući da nije pronađena značajna razlika između učenika koji su imali telefone uz sebe tokom testiranja i onih koji su ih tog dana ostavili kod kuće. To sugeriše da je korelacija povezana sa navikama i dugoročnim efektima posedovanja uređaja, a ne samo sa njihovom prisutnošću u učionici.
Međutim, istraživanje je identifikovalo značajnu iznimku: deca iz porodica u kojima se kod kuće ne govori engleski (npr. arapsko- ili španski‑govoreće porodice) imala su bolje rezultate ako su ranije počela da koriste tekstualne poruke. Kada su ta deca počela da šalju poruke već u drugom ili trećem razredu, do šestog razreda njihovi rezultati su se približili rezultatima vršnjaka koji i dalje nisu posedovali telefone.
Autorice i autori studije upozoravaju da sama zabrana mobilnih telefona u osnovnim školama verovatno neće automatski poboljšati rezultate razumevanja pročitanog, ali napominju da izbacivanje telefona iz učionica može podstaći više međuljudske komunikacije i pomoći u razvoju socijalnih veština kroz lice‑u‑lice interakciju s vršnjacima i nastavnicima.
Šta ovo znači za roditelje i nastavnike: pri donošenju odluka o davanju telefona deci treba razmotriti širi uticaj na pismenost i navike čitanja, ali i potencijalne prednosti za decu koja počinju da uče jezik zajednice kroz aktivnu tekstualnu komunikaciju.
Pomozite nam da budemo bolji.
