Webb je snimio NGC 2392, poznatu kao Nebuloza Lav, pokazujući mehurić jonizovanog gasa koji oblikuje "lice" i prašinsku "grivu" oko centralne bele patuljaste zvezde. Slike su nastale instrumentima NIRCam i MIRI i otkrivaju kako zračenje centralne zvezde uništava deo prašine dok neki filamenti preživljavaju. Astronomi procenjuju da će se maglina raspršiti za oko 10.000 godina. Webb nastavlja da otkriva detalje krajnjih faza života zvezda.
Webb otkrio „Nebulozu Lav“ (NGC 2392) — zapanjujući NIRCam i MIRI snimci
NASA's James Webb Space Telescope imaged the planetary nebula NGC 2392, the Lion Nebula, using the observatory's NIRCam and MIRI instruments. The central star's remains are responsible for the nebula's structure, including a lion face-shaped bubble of ionized gas and dust "mane." (Credit: NASA, ESA, CSA, STScI; Image Processing: Alyssa Pagan (STScI))
Očaravajuće nove slike koje je snimio NASA-in James Webb Space Telescope otkrivaju planetarnu maglinu NGC 2392, poznatu kao Nebuloza Lav, po upečatljivoj sličnosti sa lavljim licem.
Šta prikazuju snimci
Webb je zabeležio detalje velike rezolucije pomoću instrumenata Near-Infrared Camera (NIRCam) i Mid-Infrared Instrument (MIRI). Centralna bela patuljasta zvezda — preostalo, veoma vruće jezgro umiruće zvezde — osvetljava unutrašnjost prašinskog omotača i stvara mehurić jonizovanog gasa koji podseća na lice lava, dok okolna "griva" od gasa i prašine formira odgovarajuću siluetu.
Kako je nastala maglina
NASA objašnjava da zvezda počinje da umire kada više ne može da održava nuklearne reakcije u jezgru. Takva zvezda pulsira i odbacuje spoljne slojeve, stvarajući omotače prašine i gasa koji nazivamo planetarnim maglinama. Posle tog procesa ostaje vruće jezgreno telo — bela patuljasta zvezda — koje snažno zrači i jonizuje okolni materijal.
NASA's James Webb Space Telescope's mid-infrared image of planetary nebula NGC 2392, nicknamed the Lion Nebula, highlights the varying dust structures. Some dust is being destroyed by the dying central star's radiation, while some dust filaments manage to survive. (Credit: NASA, ESA, CSA, STScI; Image Processing: Alyssa Pagan (STScI))
"Webb-ove snimke 'zamrzavaju' ovu planetarnu maglinu u vremenu, iako smrt zvezde, i njeni burni efekti, i dalje traju," navodi NASA.
Šta pokazuju infracrveni detalji
Mid-infrared snimci posebno ističu raznovrsne strukture prašine: deo prašine je već razoren snažnim zračenjem centralne zvezde, dok tanki prašinski filamenti i gusti klasteri uspevaju da prežive duže. Astronomi procenjuju da će se maglina raspršiti u narednih ~10.000 godina — kratko u astronomskim razmerama.
Ranije snimke Hubble teleskopa iz 2000. godine takođe su prikazivale "feline" obrise, ali Webb-ova veća osetljivost i rezolucija daju nove uvide u unutrašnju dinamiku i hemijsku strukturu NGC 2392. Snimke su obrađene uz učešće stručnjaka za obradu slika (credit: NASA, ESA, CSA, STScI; Image Processing: Alyssa Pagan, STScI).
Značaj opažanja
Ova posmatranja pomažu astronomima da bolje razumeju krajnje stadijume zvezdnog života, interakciju jakog zračenja sa prašinom i proces raspadanja slojeva pri umiranju zvezda. James Webb Space Telescope, lansiran decembra 2021. i postavljen na drugu Lagrange-ovu tačku (L2) u januaru 2022, nastavlja da proučava sve faze razvoja univerzuma — od ranih galaksija do evolucije našeg Sunčevog sistema.
Pomozite nam da budemo bolji.
