Studija u Current Biology pokazuje da su preistorijski džomonci u Japanu imali veoma malo ili gotovo nimalo denisovanskog porekla, za razliku od ranih kopnenih istočnoazijskih populacija koje su nosile više denisovanske DNK. Najviše denisovanskog traga pronađeno je u Tianyuan uzorku iz Kine (~40.000 godina, ~0,25% genoma). Autori navode moguće uzroke poput različitih migracionih ruta ili retke distribucije denisovanaca, ali napominju da nedostaju genetski podaci iz ključnog perioda (oko 32.000–9.000 godina) koji bi pojasnili ranu istoriju naseljavanja Japana.
Iznenađujuće otkriće: džomonci u Japanu imali "malo ili nimalo" denisovanske DNK
Studija otkriva minimalno denisovansko poreklo kod preistorijskih džomonaca
Novo istraživanje objavljeno 20. oktobra u časopisu Current Biology pokazuje da su ljudi iz preistorijskog džomon perioda u Japanu nosili vrlo malo — ili gotovo nimalo — DNK denisovanaca, misteriozne i sada izumrle grupe evroazijskih hominina. Rezultat sugeriše da preci džomon populacije verovatno nisu bili u značajnom kontaktu s denisovancima.
Podaci i glavni nalazi
Tim je analizirao 115 drevnih genoma iz različitih delova sveta (Severna i Južna Amerika, Zapadna Evrazija, Sibir i Istočna Azija) i 279 genoma savremenih ljudi iz Simonsove baze genetske raznovrsnosti. Najstariji uzorak potiče iz pre ~45.000 godina (današnja Bugarska), a najmlađi od pre 766 godina (Sibir).
Najviše denisovanskog porekla otkriveno je u uzorku Tianyuan iz Kine starom ~40.000 godina — oko 0,25% genoma — pri čemu analize ukazuju da je taj genom primio doprinos iz više različitih denisovanskih grupa.
S druge strane, pojedinac iz džomon kulture star 3.755 godina imao je samo jednu šestinu do jednu osminu količine denisovanske DNK koja se nalazi u prosečnim današnjim istočnoazijskim populacijama (moderne istočnoazijske populacije imaju oko 0,1% denisovanske DNK).
Moguća objašnjenja i istorijski kontekst
Autori navode nekoliko mogućih razloga za ovaj obrazac: različite rute ranih migracija kroz Istočnu Aziju koje su dovele do nejednakih kontakata s denisovancima, ili vrlo retka i prostorno razbacana denisovanska populacija s kojom su neke grupe imale malo kontakta. Takođe, denisovansko poreklo u Japanu povećalo se tek kasnije — tokom kofun perioda (oko 300–710. godine n.e.) — verovatno usled masovnijih migracija iz kontinentalne Istočne Azije.
"DNK denisovanaca predstavlja moćan marker za rekonstrukciju populacione istorije," rekao je koautor Stéphane Peyrégne iz Max Planck instituta.
Ograničenja i buduće istraživanje
Istraživači upozoravaju na značajan vakuum u dostupnim genetskim podacima: najstariji džomonski genom koji je trenutno analiziran star je oko 9.000 godina, dok postoje arheološki dokazi da su moderni ljudi bili prisutni u japanskom arhipelagu već pre ~32.000 godina. Genetski podaci iz nedostajućeg perioda od oko 23.000 godina mogli bi razjasniti ranu populacionu istoriju regije.
Zašto ovo ima značaj
Rezultati pomažu u mapiranju ranih ljudskih migracija i mešanja populacija širom Evroazije. Razumevanje gde i kada su se pojavljivali genetski tragovi denisovanaca omogućava preciznije rekonstrukcije istorije ljudskog naseljavanja i interakcija sa drugim homininima.
Ključni brojevi: 115 drevnih genoma, 279 savremenih uzoraka, Tianyuan ~40.000 godina (0,25% denisovanskog porekla), džomonski uzorak 3.755 godina sa 1/6–1/8 denisovanskog nasledja u odnosu na današnje Istočne Azijce.
Pomozite nam da budemo bolji.
