Arheolozi su potvrdili postojanje chincane — podzemnog lavirinta koji se proteže od Hrama Sunca u Kusku i ponekad prelazi dužinu od jedne milje (~1,6 km). Glavni tunel povezuje Hram sa utvrđenjem Saksahuaman, a sistem uključuje najmanje tri sporedne grane. Prolazi su građeni metodom „iskopaj i pokrij“ i mere približno 2,6 m u širinu i 1,6 m u visinu. Slede planska iskapanja na ključnim mestima kako bi se moglo ući u hodnike i detaljnije dokumentovati nalaze.
Arheolozi Potvrdili Chincanu: Podzemni Lavirint Ispod Hrama Sunca U Kusku
Archaeologists Discovered A Hidden Inca LabyrinthPaolo Carnassale - Getty Images
Arheolozi su potvrdili postojanje obimnog podzemnog lavirinta — chincane — koji se prostire od Hrama Sunca u perujskom Kusku. Otkriće potvrđuje vekovnu sumnju koja je postojala još od zapisa iz 16. veka i otkriva novu dimenziju urbanog i verskog pejzaža drevnih Inka.
Šta su otkrili
Tim predvođen arheologom Jorgeom Calero Floresom identifikovao je glavni pravac koji povezuje Hram Sunca sa utvrđenjem Saksahuaman, udaljenim nešto više od jedne milje (~1,6 km). Pored glavnog „kraka“, sistem ima najmanje tri sporedne grane: jednu blizu Crkve San Kristobal, drugu prema području pored utvrđenja i treću prema delu poznatom kao Callispuquio.
Tehničke karakteristike i konstrukcija
Prema izjavi istraživača, prolazi su otprilike 8,5 stopa široki i 5,2 stopa visoki — što je približno 2,6 m u širinu i 1,6 m u visinu. Tuneli su, kako tvrde istraživači i Perujska asocijacija arheologa, građeni metodom „iskopaj i pokrij“ (cut-and-cover): najpre su iskopavani rovovi, zatim su bili podupirani kamenim zidovima i prekriveni krovnim gredama ili oblicima.
„Sumnjamo da su Inke mogli biti nošeni u nosiljkama kroz te prolaze,“ izjavio je Calero Flores, kako prenosi Jerusalem Post.
Kako su došli do lavirinta
Tragovi su postojali u jezuitičkim i drugim hronikama iz 16. veka — među njima zapis anonimnog španskog jezuitе iz 1594. i beleške hroničara Anella de Olive — koji govore o podzemnim prolazima povezanima s Hramom Sunca i pećinom u okviru utvrđenja. Na osnovu tih tekstova arheolozi su usmerili dalja istraživanja.
Terenski pristup je kombinovao akustično prospekcijsko snimanje za identifikaciju šupljina i radar tla (GPR) za precizno mapiranje podzemnih struktura. Ti su podaci ukazali gde kopati i gde postaviti sondže za dalja iskapanja.
Šta sledi
Arheologinja Mildred Fernandez Palomino navodi da je naredni korak plansko iskapanje na ključnim tačkama kako bi istraživači mogli fizički ući u chincanu i dokumentovati unutrašnjost. Otvaranje i zaštita hodnika zahtevaće oprez: radi očuvanja strukture, arheolozi će verovatno primenjivati konzervatorske protokole pre masovnog pristupa.
Značaj nalaza
Istraživači smatraju da je podzemni sistem mogao predstavljati „podzemni odraz“ ulične mreže starog Kuska — što dodatno potvrđuje složenost urbanog planiranja Inka. Kusko, nekadašnje srce Inka, udaljen je oko 130 milja (~210 km) od Maču Pikčua i danas je važno turističko i arheološko nalazište.
Izvori: Izjave tima na konferenciji, izveštaji Perujske asocijacije arheologa i prenosi medija (Jerusalem Post, IFLScience).
Pomozite nam da budemo bolji.
