NASA je objavila mikroskopsku fotografiju hlorida kalijuma uzgojenog na ISS‑u koja pokazuje neobičan, uvijeni oblik kristala. Mikrogravitacija menja dinamiku rasta: umesto kompaktnog oblika, kristali rastu od ivica i uglova dok središnji delovi ostaju šupalji — fenomen poznat kao "hopper growth". Takva zapažanja otvaraju uvid u skoro savršene kristalne strukture i mogu pomoći u razvoju poluprovodnika i naprednih materijala.
NASA Objavila Zapanjujuću Fotografiju Kristala Sa ISS‑a — Kako Mikrogravitacija Menja Rast
This striking potassium chloride crystal was grown aboard the International Space Station | ©Image Credit: NASA astronaut Don Petit
NASA je podelila zapanjujuću mikroskopsku fotografiju kristala hlorida kalijuma uzgojenog na Međunarodnoj svemirskoj stanici (ISS). Snimak, koji je zabeležio astronaut Don Pettit, izgleda kao minijaturni naučnofantastični soliter — ali oblik nije proizvod digitalne obrade, već posledica skoro odsutne gravitacije.
Šta prikazuje fotografija?
Snimak pokazuje kako u uslovima mikrogravitacije uloga gravitacije postaje marginalna, pa druge sile — molekulska privlačnost i polaritet — preuzimaju kontrolu nad načinom rasta kristala. Umesto tipičnih kompaktnijih kockastih formi koje formira hlorid kalijuma na Zemlji, u orbiti kristali rastu pretežno od ivica i uglova, dok centralni delovi ostaju šupalji.
Fenomen: „Hopper Growth“
Naučnici nazivaju ovaj obrazac rasta "hopper growth". Tokom takvog rasta, nove površine i uglovi niču brže od sredine, stvarajući geometrijske, stepene piramide i često krivudave ili uvijene oblike jer kristal može promeniti smer rasta kako se pojavljuju novi uglovi.
Anne Wilson, profesorka hemije i biohemije na Butler University, objašnjava da u mikrogravitacionom okruženju "gravitacija više ne dominira, pa izgledi za manje nepravilnosti i drugačije obrasce rasta postaju vidljivi".
Zašto je ovo važno?
Rast materijala u uslovima oslabljenje gravitacije često smanjuje pojavu mehaničkih defekata, što daje retki uvid u to kako izgleda gotovo "savršena" kristalna struktura. Takva saznanja pomažu istraživačima da bolje razumeju osnovne procese kristalizacije i mogu imati praktične primene u unapređenju proizvodnje poluprovodnika i drugih visokoperformantnih materijala.
Iako je snimak vizuelno privlačan i lako deluje kao umetnički rad, njegov značaj je naučan: proučavanje ovakvih uzoraka u svemiru pomaže u razvoju materijala sa manje defekata, što dugoročno može doprineti boljim računaraskim čipovima i naprednijoj industrijskoj proizvodnji.
Izvor: Live Science. Objavljeno na GEEKSPIN (affiliate link može doneti proviziju).
Pomozite nam da budemo bolji.
