U Casco Bayu timovi naučnika i volontera intenzivno prikupljaju seme zdrave Zostera marina kako bi testirali tehnike obnove pašnjaka koji su u značajnom padu od 1990-ih. Casco Bay je izgubio preko 50% između 2018. i 2022., a Midcoast oko 60% od 2005. Uzroci su višestruki: klimatske promene, oluje, zagađenje i invazivne vrste. Projekat kombinuje naučna istraživanja, državno mapiranje i saradnju s lokalnim i autohtonim zajednicama, a već postoje i prvi znaci prirodnog oporavka.
U trci za spas pašnjaka morskih trava u Meinu: kako Team Zostera prikuplja seme i planira obnovu
Glenn Page, who leads a seagrass research and restoration project called Team Zostera, collects reproductive shoots from a healthy eelgrass meadow in Casco Bay on August 7, 2026. Photo by Jamie Walter forThe Maine Monitor.
Na sunčano popodne početkom avgusta ronilački tim Team Zostera uplovio je u Casco Bay da pokupi seme zdrave morske trave Zostera marina — podvodnih "pašnjaka" koji su ključni za biodiverzitet, zaštitu obale i skladištenje ugljenika.
Team Zostera divers prepare to collect a type of seagrass calledZostera marinafor research and future restoration to other areas of Casco Bay where the species has been lost. August 7, 2026. Photo by Jamie Walter forThe Maine Monitor.
Pad i merenja
Ovi podvodni pašnjaci nekada su bili rasprostranjeni duž obale Meina, ali su u poslednjim decenijama drastično opali. Prema procenama Ministarstva za zaštitu životne sredine Meina, država je imala više od 30.000 akri (otprilike 12.000 hektara) pašnjaka u 1990-im. Od tada su neke regije izgubile više od polovine svojih pašnjaka: Casco Bay je izgubio preko 50% između 2018. i 2022. Midcoast oko 60% od 2005., Penobscot Bay oko 35% od sredine 2000-ih, a Acadia region više od 50% od kraja 2000-ih.
Scientific divers with Team Zostera collect eelgrass for research and conservation efforts from a healthy meadow in Casco Bay on August 11, 2026. Photos by Jamie Walter forThe Maine Monitor.
Mogući uzroci
Naučnici kažu da nema jedinstvenog krivca. Među glavnim faktorima navode se porast temperature i promene klime, snažnije oluje koje mogu iščupati ili zatrpati travu sedimentom, lošiji kvalitet vode i unos hranljivih materija koji podstiče štetne cvetove algi, te invazivne vrste poput zelenih kraba koji mehanički oštećuju pašnjake. Dinamičnost ovih zajednica znači da reakcije mogu biti lokalne i vremenski promenljive.
Left: Andrew Thompson, CEO of Bluesonde, holds one of his company's scientific buoys, which are being used to monitor water quality in Casco Bay's seagrass meadows. Right: A poster shows the life cycle ofZostera marinaeelgrass. Photos by Jamie Walter forThe Maine Monitor.
"Nema potpune slike — ne želimo da obnovimo mesto koje će ponovo propasti," kaže Cheyenne Adams iz državnog programa za mapiranje.
Team Zostera: prikupljanje semena i "majka-pašnjaci"
Tim Zostera, koji okuplja istraživače iz Bowdoin College, COBALT-a, Casco Bay Estuary Partnership i drugih partnera, istražuje razmnožavanje i razvija tehnike za sakupljanje, skladištenje i presađivanje semena. Istraživači identifikuju zdrave lokacije kao "majka-pašnjake" iz kojih se može bezbedno uzimati seme za obnove.
Left: The reproductive parts of eelgrass shoots, called spathes, float in saltwater tanks where their seeds will fall out and be used for research and potential transplanting. Center: Jaret Reblin, associate director for science at Bowdoin College's Schiller Coastal Studies Center, checks on eelgrass shoots in a temporary holding tank on August 7, 2026. Right: Pipes circulate filtered seawater through tanks holding eelgrass, while colored ribbons mark the different "mother meadows" the shoots came from. Photos by Jamie Walter forThe Maine Monitor.
U jednoj turi ronioci su u sat vremena sakupili više hiljada izdanaka sa spathama (reproduktivnim mahunama). Volonteri u laboratoriji Schiller Coastal Studies Center ručno su izdvajali spathe: u jednom danu obrađeno je otprilike 18.000 spatha koja su potom stavljena u rezervoare da se seme iz njih slegne i prikupi.
Volunteers and researchers pluck the reproductive parts of eelgrass, called spathes, at the Schiller Coastal Studies Center in Harpswell on August 7, 2026. Photos by Jamie Walter forThe Maine Monitor.
Saradnja i zajednice
Projekat uključuje državne agencije (Maine DEP, Department of Marine Resources), akademske institucije (Bowdoin, University of Maine), savezne službe (U.S. Fish and Wildlife Service), lokalne volontere i autohtone narode — naročito Peskotomuhkati (Passamaquoddy). Kulturalno znanje i lokalni kontekst koriste se uz naučne metode: prevedeni su termini za pašnjake, razvijaju se obrazovni programi i umetničke predstave koje podižu svest.
Divers explore an eelgrass bed between Haskell and Upper Flag Islands in Casco Bay on August 7, 2026. Photo by Jamie Walter forThe Maine Monitor.
Šta sledi
Iako je situacija zabrinjavajuća, postoje znakovi oporavka: neke nastambe u Casco Bayu koje su nestale vratile su se u poslednje dve godine, što istraživači povezuju s hladnijim temperaturama i promenljivim uslovima svetlosti. Timovi nastavljaju s mapiranjem obale (novi državni program od 2023. mapi po regionu godišnje), testiranjem tehnika presađivanja i praćenjem kvaliteta vode instrumentima i dronovima.
Za uspeh je ključno: identifikovati lokalne stresore, poboljšati kvalitet vode i delovati brzo — kombinacija nauke, politike i angažmana zajednica daje najrealniju šansu za oporavak pašnjaka.
Pomozite nam da budemo bolji.
