Arheolozi su otkrili da su kvadratne rupe u lobanjama iz Bitke kod Visbya (1361) nastale udarcima buzdovana sa šiljcima, potvrđeno eksperimentima na modelima od goveđih kostiju i balističkog gelatina. Tim je koristio 4D snimanje pokreta i replike oružja kako bi rekonstruisao udarce i utvrdio redosled povreda. Nalazi sugerišu koordinisane, timske napade i ukazuju da branitelji nisu bili potpuno neobučeni civili. Rezultati su predstavljeni na naučnoj konferenciji, ali još nisu recenzirani.
„Berserker“ Buzdovan Otkrio Misteriju Kvadratnih Rupa u Lobanjama Iz Bitke kod Visbya (1361)
Researchers enlisted the help of reenactor Ray Whitcher, who donned a motion-capture suit to collect data on the velocity and impact of a medieval spiked club. | Credit: Patrick Randolph-Quinney
Arheolozi su pomoću detaljne analize preloma i savremenih tehnika snimanja pokreta utvrdili da su misteriozne kvadratne rupe u lobanjama vojnika poginulih u Bitki kod Visbya 1361. prouzrokovane udarcima buzdovana sa šiljcima, a ne kopljima ili strelama, kako se ranije pretpostavljalo.
Metode i rekonstrukcija
Tim predvođen biološkim antropologom Patrickom Randolph-Quinnejem (Uppsala University) sastavio je multidisciplinarni projekat koji je obuhvatao stručnjake iz oblasti konfliktne arheologije, drevne DNK, istorije i istorije oružja. Istraživanje je predstavljeno 5. avgusta na 25. sastanku Evropske asocijacije za paleopatologiju u Berlinu; rezultati još nisu objavljeni u recenziranom časopisu.
One of the 700-year-old skulls from a combatant in the Battle of Visby that had mysterious square holes. | Credit: Patrick Randolph-Quinney
Za testove su korišćeni modeli ljudskog tela izrađeni od goveđih kostiju prekrivenih debelim slojem balističkog gelatina — materijala koji imitira ljudno mešičavo tkivo — i obučeni u repliku srednjovekovnog oklopa. Reenaktor Ray Whitcher nosio je 4D odelo za snimanje pokreta dok je udarao replike oružja, uključujući knout (buzdovan sa šiljcima), sekiru i samostrel.
Rezultati
Eksperimenti su pokazali da udarci buzdovanom sa šiljcima prave oštećenja na kostima koja se podudaraju sa kvadratnim otvorima pronađenim na lobanjama iz Visbya. Udarci sekire i samostrela nisu reproducirali isti oblik i raspored prekida na kostima. Analiza višestrukih povreda na nekim skeletima ukazala je i na redosled udaraca — na primer, tragovi sekire koji su potom bili presečeni udarcem buzdovana — što sugeriše napade iz više pravaca.
Researchers built a replica knout (spiked club) to test whether it could make the square holes seen in the skull. | Credit: Patrick Randolph-Quinney
„Moramo razumeti složenost srednjovekovnog sukoba; to nije jednostavan proces,“ rekao je Randolph-Quinney, objašnjavajući ideju o timski izvedenim napadima: jedan ili više napadača onemogućavaju protivnika, a zatim posvećena osoba zadaje smrtonosni udarac.
Šta to znači za razumevanje srednjovekovnog ratovanja
Nalazi podržavaju ideju da branitelji Visbya nisu bili isključivo neorganizovane mase neobučenih civila: povrede ukazuju na koordinisane tehnike napada i poznavanje oružanih taktika. Kako je Jo Buckberry (University of Bradford) istakla, „možda nisu bili u profesionalnoj vojsci, ali su imali obuku“.
Bitka kod Visbya, koju je vodio danski kralj Valdemar Atterdag, završila je se značajnim žrtvama — oko 1.800 poginulih Gotlanđana naspram oko 300 danskih — a mnogi su sahranjeni u oklopu u masovnoj grobnici blizu bojnog polja. Studija dovodi nove uvide u načine vođenja sukoba i raspodelu uloga na bojištu, ali konačne zaključke treba čekati nakon objave u recenziranom časopisu.
Napomena: Prezentovani rezultati su dosad izloženi na konferenciji, ali nisu prošli recenziju naučnog časopisa — treba ih tumačiti oprezno dok ne budu formalno objavljeni.
Pomozite nam da budemo bolji.
