Deponija mermernog otpada u Kishangarhu (Rajasthan) prostire se na 82 acres (33 ha) i svakodnevno prima preko 5.500 tona slamera iz oko 1.200 prerađivačkih jedinica. Zbog bele boje i plavih bara posle kiše, mesto je postalo popularno među turistima, parovima za predporočne fotografije i filmskim ekipama. Studije su ukazale na povišene nivoe slanosti, tvrdoće i teških metala u okolnim vodama, a Najviši ekološki tribunal naložio je mere za kontrolu i ponovnu upotrebu slamera. Stručnjaci upozoravaju na potrebu hitnih sanacija i monitoringa kako bi se smanjili ekološki i zdravstveni rizici.
Belo „sneg“ u pustinji: Deponija mermera u Kishangarhu postala neočekivana atrakcija
The site is blanketed in white slurry and discarded stone generated when marble and granite blocks are cut and polished. (Himanshu SHARMA)
Prostrano polje belog mermernog otpada u Kishangarhu, važnom centru za preradu mermera u indijskoj državi Rajasthan, privlači sve veći broj turista, filmskih ekipa i korisnika društvenih mreža zbog izgleda koji više podseća na sneg nego na industrijsku deponiju.
Lokacija i obim: Deponija se prostire na oko 82 acres (33 hektara) i svakodnevno prima više od 5.500 tona slamera iz preko 1.200 prerađivačkih jedinica, što je čini jednom od najvećih ovakvih lokacija u Aziji.
Zašto ljudi dolaze
Mnoge posetioce privlači kontrast bele površine i surovog okolnog pejzaža: parovi prave predporočne fotografije, ekipe snimaju filmove i muzičke spotove, dok influenseri promovišu lokaciju na društvenim mrežama. Posetioci čak jašu konje preko talasastih naslaga, a posle kiše u udubljenjima se formiraju izrazito plave bare koje pojačavaju utisak planinskog ili alpskog okruženja.
Ekološki rizici i reakcija vlasti
Iako mesto deluje fotogenično, stručnjaci i nadležne institucije upozoravaju na ozbiljne posledice nekontrolisanog odlaganja slamera. Studije su u okolnim izvorima vode utvrdile povišene nivoe slanosti, tvrdoće i prisustvo pojedinih teških metala, što može ugroziti kvalitet podzemnih voda i zdravlje lokalnih zajednica. Takođe postoji rizik od sekundarnog zagađenja prašinom koja lebdi u vazduhu.
"Nema inženjerskog linerskog sistema, nema dekantracionih bunara, nema mehanizama za suzbijanje prašine, nema monitoringa vazduha ili podzemnih voda i nema zaštitnog zelenog pojasa," naveo je Najviši indijski ekološki tribunal u svojoj odluci.
U januaru je taj tribunal naložio sprovođenje niza korektivnih mera, uključujući smernice za smanjenje nekontrolisanog deponovanja i podsticanje ponovne upotrebe slamera kao sirovine. Moguća rešenja koja stručnjaci ističu uključuju postavljanje inženjerskih obloga (liners), dekantracionih bunara, sistema za suzbijanje prašine, redovan monitoring i formiranje zaštitnih zelenih pojaseva.
Uprkos upozorenjima, lokacija i dalje privlači mase posetilaca zbog upečatljivog i gotovo vanvremenskog izgleda. Stručnjaci pozivaju na kombinaciju hitnih sanacionih mera i informisanja javnosti kako bi se smanjili zdravstveni i ekološki rizici, uz istovremeno regulisanje turizma na opasnim mestima.
Pomozite nam da budemo bolji.
