Studija Cary Institute-a, zasnovana na podacima od 1991. sa lokacije u Dutchess County (2.000 akri), pokazuje da populacije belih miševa snažno predviđaju broj nimfalnih krpelja: godina sa više miševa obično vodi do ~40% više nimfi naredne godine. Veći broj krpelja ne znači nužno veći procenat zaraženih jer drugi domaćini smanjuju prenos bakterije. Velik rod žirova može izazvati porast krpelja posle dve godine, a lone star krpelj se širi i povezan je sa sindromom alfa-gal.
Miševi, Ne Srne: Novi Podaci Pokazuju Ko Zaista Povećava Rizik Od Lajmsa
Several ticks rest on top of a plant. New research suggests that mice, not deer, are closely linked to increases in young ticks, while large acorn crops can help predict higher tick numbers two years later. (Photo courtesy of Robin Moore/Cary Institute of Ecosystem Studies)
Nova, dugogodišnja studija iz centara za istraživanje ekosistema pokazuje da belorepi miševi imaju veću ulogu u povećanju broja mladih, nimfalnih krpelja — stadijuma koji najčešće prenosi lajmsku bolest na ljude — nego što je to slučaj sa belorepim srnama.
Ključni nalazi
Tim naučnika iz Cary Institute of Ecosystem Studies pratio je krpelje, miševe, hrastove i druge vrste u šumi u okrugu Dutchess, New York, od 1991. godine. Analiza podataka sa istraživačkog područja od 2.000 akri pokazuje da godina sa velikom populacijom belih miševa obično biva praćena porastom broja nimfalnih krpelja od oko 40% naredne godine.
Međutim, veći broj miševa ne znači automatski i veći procenat krpelja zaraženih bakterijom Borrelia burgdorferi. To je zato što larvalne krpelje hrane i druge divlje životinje — poput veverica, skunkova i oposuma — koje su manje efikasne u prenošenju bakterije. Sastav zajednice domaćina tako utiče na to koliki će deo krpelja biti inficiran.
Lanac efekata: žirovi → miševi → krpelji
Studija takođe potvrđuje da godine sa bogatim rodom žirova mogu pokrenuti lanac događaja: više žirova znači više hrane za miševe, što zatim dovodi do veće gustoće krpelja otprilike dve godine kasnije.
Uticaj vremena i preživljavanje krpelja
Istraživači su utvrdili i da ekstremne vrućine ili hladnoće ne uništavaju nužno populacije crnih nogu (blacklegged) krpelja u prirodi, jer se krpelji mogu skloniti u tlo i sloj mrtvog lišća. Tim planira dalje praćenje kako bi bolje razumeo interakcije između klime, šuma, divljih životinja i rizika za ljudsko zdravlje.
Širenje drugih vrsta krpelja i javno zdravlje
Studija dolazi u trenutku kada se opasnosti koje prenose krpelji šire po SAD. Posebno je zapaženo širenje lone star krpelja, nekada ograničenog na jug, a sada prisutnog i u delovima Srednjeg Zapada i Severnog Istoka. Ova vrsta je povezana sa nekoliko bolesti i sa sindromom alfa-gal — alergijom na molekul prisutan u crvenom mesu i proizvodima poreklom od sisara.
Kako se lone star krpelj širi, sve više saveznih država uvodi ili širi nadzor i edukaciju o sindromu alfa-gal; najmanje 14 država ga je dodalo na listu obaveznih prijava, a CDC procenjuje da do 450.000 ljudi u SAD možda ima ovaj poremećaj.
Izvor: Studija objavljena u Proceedings of the National Academy of Sciences; podaci Cary Institute of Ecosystem Studies. Podaci su relevantni za razumevanje ekoloških mehanizama koji utiču na rizik od lajmske bolesti i planiranje mera javnog zdravlja.
Pomozite nam da budemo bolji.
