Analiza više od 300 fosila iz regiona današnje Nemačke otkrila je 10 odvojenih glava ribe Aspidorhynchus sa crevima još pričvršćenim. Nalazi ukazuju da su velike morske reptile — verovatno iktiosauri i pliozauri — hvatale plen za rep, tresle ga i odsecale glave. Aspidorhynchus su obično jeli manje telostne ribe cele, ali su ponekad ciljale i krupniji plen; meki pršljenovi mogli su olakšati dekapitaciju.
Retki, krvavi fosili otkrivaju brutalne potere u morima kasne jure
Pre više od 100 miliona godina, u plićacima današnje severne Nemačke, nastajale su prizori nalik hororu — velike morske reptile su verovatno grabile ribe iz roda Aspidorhynchus, tresle ih i odvajale im glave, koje su potom padale u dubinu sa crevima još pričvršćenim. Ovakvi zapanjujući nalazi potiču iz pregleda više od 300 fosila i predstavljeni su u novoj studiji objavljenoj u časopisu Fossil Record.
Šta su naučnici pronašli
Istraživači su analizirali zbirku fosila iz regiona koji je tokom kasne jure bio arhipelag u plitkom moru. Među više od 300 primeraka zabeleženo je 10 odvojenih glava Aspidorhynchus sa delovima unutrašnjih organa još pričvršćenim — nalaz jedinstven u fosilnom zapisu prema autorima studije.
Ishrana i ponašanje Aspidorhynchus
Aspidorhynchus je dostizao oko 0,9 m (≈3 stope) i imao izduženu, mača-sličnu gornju čeljust, što podseća na sabljarku ili marlina. Raniji primerci su pokazivali da su ove ribe gutale manje teleoste cele, najčešće glavom napred; jedan od fosila čak sadrži plen iz roda Allothrissops dug oko 15 cm (≈6 inča). Istraživači zaključuju da su Aspidorhynchus verovatno koristili oštar kljun da sekiraju jata riba i grabe plen na sličan način kao današnje sabljarke.
Kako su ostali bez glava?
Decapitirani primerci sugerišu prisustvo velikih grabiteljskih reptila koji su plen hvatali za rep, silovitim tresenjem i ugrizima onemogućili ili ubili žrtvu, a potom je ispustili i ponovo pocrnili da bi pojeli najsočnije delove. Tako bi glave sa crevima mogle da ostanu netaknute i potonu.
„Ako predator preseče glavu u dorzalnoj vezi sa kičmom, pa je potom povuče, creva izlaze zajedno s glavom,“ navodi David Bellwood, marinbiolog sa James Cook University, čiji je komentar citiran u studiji.
Struktura kičmenih pršljenova Aspidorhynchus pokazuje relativno meke segmente, što je verovatno olakšavalo dekapitaciju. Takav način ubijanja bio je izvodljiv za velike morske reptile poput iktiosaura i pliozaura, koji su mogli narasti i preko 4 m (≈13 stopa).
Širi značaj nalaza
Ovi fosili ne samo da osvetljavaju prehrambene navike izumrlih riba, već i dinamične i često brutalan interakcije između riba i reptila u ekosistemima kasne jure. Nalazi doprinose razumevanju trofičkih odnosa i ponašanja predatora u drevnim morima.
Pomozite nam da budemo bolji.
