Arheolozi su iskopali jamu sa oko 80 lobanja kraj istočne kapije drevnog grada Šimao. DNK analiza deset uzoraka pokazala je da je 9 od 10 lobanja muškog pola, što je suprotno ranijim tumačenjima o preovlađivanju ženskih žrtava. Rezultati sugerišu da su rituali bili strukturisani po polu i funkciji: grobni rituali su često uključivali žene, dok su lobanje verovatno povezane sa ceremonijama gradnje ili javnim ritualima. Iako žrtve nisu bile „stranci“, autori naglašavaju da su potrebne dodatne analize većeg uzorka za potvrdu ovih obrazaca.
U jami lobanja kod drevnog Šimaoa pretežno muškarci — DNK otkriva rodno strukturisane rituale
Otkriveno 80 lobanja — većinom muških
Kod istočne kapije (Dongmen) drevnog kameno-zidanog grada Šimao u provinciji Šenksi arheolozi su iskopali jamu sa oko 80 ljudskih lobanja. Grad, otkriven 2018. i naseljen između oko 2300. i 1800. godine p. n. e., poznat je po velikom stepenastom piramidalnom kompleksu, zonama zanatske proizvodnje i dva groblja.
DNK analiza donosi neočekivani zaključak
U studiji objavljenoj 26. novembra u časopisu Nature, istraživači su izvršili genetsku analizu skeleta iz Šimaoa i pratećih naselja kako bi rasvetlili društvenu i srodničku strukturu zajednice. Od deset uzoraka lobanja iz jame ispod temelja Dongmena kod kojih je urađena DNK analiza, devet je određeno kao muškog pola — suprotno ranijim arheološkim tumačenjima koja su predlagala preovlađivanje ženskih žrtava u sličnim kontekstima.
Autori studije navode: "Nema dokaza o pristrasnosti prema ženama, pri čemu je 9 od 10 žrtava bio muškarac."
Dva različita oblika žrtvovanja
Arheolozi su u Šimaou uočili dve jasno različite prakse ljudskog žrtvovanja: (1) odsečene glave zakopane u jamama lobanja blizu gradskih kapija i (2) sahranjivanje osoba nižeg društvenog statusa — uglavnom žena — u grobovima pripadnika više klase. Ova razlika sugeriše da su rituali bili strogo strukturisani prema polu i funkciji, odnosno da su različite lokacije i tipovi žrtvovanja imali različite simboličke ciljeve.
Poreklo žrtava i moguće interpretacije
DNK analiza pokazuje da muški žrtvovani u jami nisu prepoznatljivi kao "stranci" — njihovo genetsko poreklo nije se bitno razlikovalo od onih pokopanih u elitnim grobnicama. Istraživači navode moguće interpretacije: grobni rituali sa ženskim žrtvama mogli su imati veze sa štovanjem predaka i potvrđivanjem elite, dok su lobanje iz jama verovatno bile povezane sa ceremonijama izgradnje zidina ili kapija ili drugim javnim ritualima.
Važno je napomenuti da su zaključci zasnovani na uzorku koji je DNK analizom obuhvatio deset lobanja; iako su nalazi značajni, dalja ispitivanja većeg broja uzoraka i kontekstualna arheološka analiza potrebni su za potvrdu opštijih obrazaca.
Šta ovo znači za razumevanje neolitskih rituala
Rezultati ukazuju na sofisticirane i lokalno specifične ritualne prakse u Šimaou: rod nije bio jedinstven kriterijum za žrtvovanje, već su ritualne funkcije i mesta igrale ključnu ulogu. Ovo otkriće preispituje pretpostavke o uniformnosti žrtvenih praksi u drevnom severozapadnom delu Kine i otvara nova pitanja o političkim i simboličkim funkcijama žrtava u državotvornim centrima ranog bronzanog doba.
U saopštenju Kineske akademije nauka ocenjeno je da ovi nalazi ukazuju na „visoko strukturisane ceremonijalne prakse u Šimaou, gde su uloge po polu povezane sa različitim ritualnim ciljevima i lokacijama“.
Napomena: Objavljeni podaci su važan korak u razumevanju Šimaoa, ali naučna zajednica će verovatno tražiti dodatne rezultate iz većeg broja uzoraka i dodatne arheološke dokaze pre formulisanja konačnih zaključaka.
Pomozite nam da budemo bolji.
