Analiza avionskih merenja iz NASA‑ine ATom kampanje (2016–2018) pokazuje veće koncentracije CO2 iznad tropskih regiona nego što predviđaju aktuelni klimatski modeli, sugerišući slabiju apsorpciju ugljen‑dioksida od strane tropskih šuma. U nekim severnim i južnim regionima zabeležen je niži CO2 nego što su modeli očekivali, što može značiti veću apsorpciju tih područja ili precenjene procene emisija. Studija naglašava važnost dugoročnog avionskog i satelitskog praćenja za smanjenje nesigurnosti modela.
Avionska studija: Tropske šume upijaju manje CO2 nego što predviđaju klimatski modeli
Photo Credit: iStock
Nova analiza podataka iz avionske kampanje ATom sugeriše da tropske šume možda apsorbuju znatno manje ugljen‑dioksida (CO2) nego što predviđaju mnogi globalni klimatski modeli, što bi moglo značiti da više antropogenih emisija ostaje u atmosferi i doprinosi bržem zagrevanju.
Kako je istraživanje izvedeno
Studija objavljena u Proceedings of the National Academy of Sciences zasnovana je na merenjima misije Atmospheric Tomography Mission (ATom). Tokom 2016–2018. NASA-in avion DC‑8 leteo je preko Tihog i Atlantskog okeana na rutama od zapadnog Arktika do Antarktika, snimajući koncentracije CO2 od nivoa tla do više od 40.000 stopa. Zahvaljujući letovima kroz sve četiri sezone, istraživači su dobili retku trodimenzionalnu sliku globalne razmene ugljenika u atmosferi.
Glavni nalazi
Umesto da se podaci poklope s očekivanjima modela, merenja su pokazala povišene koncentracije CO2 iznad tropskih regiona. To upućuje na to da tropske šume u najvećoj meri upijaju manje ugljen‑dioksida nego što modeli predviđaju. Istovremeno, istraživači su u većim geografskim širinama — severno i južno od tropskih zona — zabeležili niže nivoe CO2 nego što su modeli očekivali, što može ukazivati na veću sposobnost upijanja tih šuma, precenjene procene emisija fosilnih goriva u tim regionima, ili kombinaciju oba faktora.
Zašto je to važno
Otprilike polovina količine CO2 iz ljudskih aktivnosti trenutno ostaje u atmosferi; ostatak uklanjaju prirodni rezervoari — šume, tlo i okeani. Ako su tropske šume slabiji apsorberi nego što se pretpostavljalo, više toplonosnih gasova može ostati u atmosferi, što bi ubrzalo zagrevanje i pojačalo rizike od ekstremnih vremenskih događaja, porasta troškova sanacije i pritiska na ranjive zajednice.
Vrednost kontinuiranog praćenja
Autori ističu da su samo četiri godine globalnih avionskih podataka značajno smanjile nesigurnost modela — u nekim slučajevima i do pola — i potvrđuju potrebu za dugoročnim i doslednim avionskim i satelitskim merenjima kako bi se modeli dalje poboljšali i preciznije pratilo kretanje emisija u sistemu Zemlje.
«Postoje velike nejasnoće u našem razumevanju prirodnog ugljeničnog ciklusa na najvećim skalama», rekao je vodeći autor Britton Stephens iz National Center for Atmospheric Research, kako prenosi Earth.com. «Preciznijim razumevanjem koliko CO2 oceani i kopno upijaju i oslobađaju, možemo tačnije pratiti gde emisije završavaju i kakav uticaj imaju na Zemljin sistem.»
Šta sledeće
Rezultati podstiču naučnike i kreatore politike da unaprede merenja i modele, da revidiraju procene apsorpcije ugljenika po regionima i da ubrzaju napore u smanjenju emisija. Za medije i javnost, studija je podsetnik da je kontinuirano praćenje atmosferskih gasova ključno za verodostojne prognoze klime i planiranje adaptacije.
Izvori: ATom misija (NASA), Proceedings of the National Academy of Sciences, Earth.com.
Pomozite nam da budemo bolji.
