Studija Imperial College London obuhvatila je 142 bivša fudbalera i 56 kontrolnih ispitanika i otkrila strukturne razlike u mozgu i povećane stope anksioznosti i depresije kod bivših igrača, ali bez očiglednog kognitivnog pada. MRI podaci (124 igrača, 40 kontrola) pokazali su smanjenu zapreminu sive mase u regionima povezanima sa pamćenjem i emocijama, dok je samo 2% imalo znake ozbiljne neurodegeneracije. Istraživanje još nije prošlo peer review; planirano je praćenje ispitanika na svake dve godine.
Bivši fudbaleri imaju strukturne promene u mozgu i više anksioznosti, ali bez očiglednog kognitivnog pada
FILE PHOTO: A drone shows the Banorte Stadium, also known as Azteca Stadium, as renovation works continue ahead of World Cup beginning on June 11 in Mexico City, Mexico May 11, 2026.REUTERS/Henry Romero/File Photo
LONDON, 12. juli (Reuters) - Studija istraživača sa Imperial College London pokazala je da su bivši britanski profesionalni fudbaleri u dobi između 30 i 60 godina imali određene strukturne razlike na mozgu i povećane stope anksioznosti i depresije, ali bez jasnih znakova kognitivnog pada u poređenju sa kontrolnom grupom.
U istraživanju je učestvovalo 142 bivša igrača i 56 kontrolnih ispitanika sličnog uzrasta bez istorije kontaktnog sporta, vojne službe ili ranijih potresa mozga. Pored upitnika i neuropsiholoških testova, istraživači su analizirali i strukturne MRI snimke iz podskupa: 124 igrača i 40 kontrolnih učesnika, tražeći regionalne razlike u zapremini sive mase.
Glavni nalazi
Normalni rezultati kognitivnih testova: Nakon prilagođavanja za starost i obrazovanje, bivši igrači su ostvarili rezultate na testovima pamćenja i mišljenja koji se nisu značajno razlikovali od kontrolne grupe.
Povećani nivoi anksioznosti i depresije: Igrači su prijavili više problema sa mentalnim zdravljem: 31% je ispunjavalo prag za kliničku depresiju naspram 9% u kontrolnoj grupi, dok je 42% prijavilo kliničku anksioznost uporedo sa 25% u kontrolnoj grupi.
Promene na MRI snimcima: Kao grupa, bivši igrači su imali smanjenu zapreminu sive mase u regionima mozga povezanima sa pamćenjem i emocijama u odnosu na kontrolnu grupu. Ipak, samo 2% bivših sportista je pokazalo pojedinačne znake ozbiljnog atrofičnog skupljanja mozga koje bi ukazivalo na aktivnu, progresivnu neurodegeneraciju.
Šta ovo znači
Autori ističu da studija ne dokazuje direktnu vezu sa Alzheimerovom bolešću i da se većina saznanja iz oblasti sportskog oštećenja mozga zasniva na post-mortem nalazima hronične traumatske encefalopatije (CTE), koju je trenutno moguće potvrditi jedino nakon smrti.
'Polje pristupa zdravlju mozga i riziku od demencije sada dobija širu, holističku perspektivu,' rekao je glavni autor Thomas Parker, konsultant-neurolog na Imperial College London.
Istraživanje predstavlja ranu fazu vremenske studije koju autori nameravaju da nastave – planirano je dvo-godišnje praćenje učesnika kako bi se pratili dugoročni neurološki ishodi. Rad koji obuhvata veći uzorak i dodatne analize očekuje se za objavljivanje kasnije tokom godine. Trenutno saopštenje još nije prošlo postupak stručne recenzije (peer review).
Kontekst i oprez
Prošle, recenzirane studije istog tima na bivšim ragbi igračima (2025) pokazale su sličan obrazac: smanjenja sive mase i povišenu anksioznost uz zadržane kognitivne performanse. Istraživači upozoravaju da nalazi ne mogu da predvide individualni rizik od demencije i da su potrebna dodatna longitudinalna istraživanja kako bi se utvrdilo ima li ponovljenih udaraca glavom (npr. udarci glavom loptom) stvarnog doprinosa razvoju kasnijih neurodegenerativnih bolesti.
Napomena: Studija je prezentovana na Međunarodnoj konferenciji Alzheimerove asocijacije i još nije prošla reviziju za naučno objavljivanje.
Pomozite nam da budemo bolji.
