Novo istraživanje otkriva da su hidrotermalni izvori na više od 2.000 m dubine zagađeni mikroplastikom: 92% ispitanih puževa i školjki nosi mikroplastične čestice, u proseku 3,42 po jedinki. Polistiren je najčešći tip plastike, a primerci iz Indijskog okeana imali su do 15× više plastike nakon normalizacije po težini. Nalazi naglašavaju hitnu potrebu za praćenjem i politikama zaštite dubokih morskih ekosistema.
Mikroplastika Pronađena U Hidrotermalnim Izvorima — Na Više Od 2.000 m Dubine
Microplastics now found even in deepest ‘most isolated’ parts of Earth
Novo istraživanje pokazuje da su mikroplastične čestice stigle i do jednih od najizolovanijih morskih staništa — hidrotermalnih izvora više od 2.000 metara ispod površine. Otkrivena prisutnost plastike u organizmima koji žive u potpunom mraku dodatno potvrđuje koliko je rasprostranjeno ovo zagađenje.
Ključni nalazi
Korejski tim naučnika, u studiji objavljenoj u časopisu Water Research, analizirao je puževe i školjke prikupljene iz basena North Fiji (jugozapadni Tihi okean) i sa Centralnog Indijskog rida. Mikroplastika je pronađena u 92% ispitanih jedinki, sa prosekom od 3,42 čestice po organizmu. Polistiren je bio najzastupljeniji tip plastike.
Snails living in 'Tiamat' chimney in the Longqi vent field on the Southwest Indian Ridge (HKUST via Eurekalert)
Razlike između lokacija i uloga ishrane
Životinje sakupljene iz Indijskog okeana imale su znatno više mikroplastike: nakon normalizacije po telesnoj masi, primerci iz Indijskog okeana sadržali su i do 15 puta više čestica nego oni iz basena North Fiji. Autori ukazuju da je tip ishrane odlučujući za raspodelu plastike u telu — puževi koji se hrane mikrobnim tepihom akumulirali su čestice uglavnom u digestivnim organima, dok su filter-feederi (školjke) pokazali ravnomerniju raspodelu kroz tkiva.
Metodologija i značenje nalaza
Ovo je prvo komparativno istraživanje koje upoređuje akumulaciju mikroplastike u organizmima hidrotermalnih izvora iz dve različite okeanske oblasti. Nalazi pokazuju da plastika nastala na površini može biti transportovana hiljadama metara naniže i dopreti do ekstremnih dubokih staništa koja su se nekada smatrala relativno netaknutim.
Sampling locations and representative photographs of the studied hydrothermal vent ecosystems (Water Research (2026))
"Plastično zagađenje sada je stiglo i do hidrotermalnih ekosistema dubokog mora koji su se smatrali među najizolovanijim okolinama na Zemlji," rekao je dr Se-Joo Kim, jedan od autora studije.
Zašto je to važno
Prisutnost mikroplastike u organizmima dubokomorskih ekosistema otvara pitanja o mogućim efikasima na lokalne zajednice organizama, lanac ishrane u dubokom moru i šire implikacije za globalne ekosisteme. Autori naglašavaju potrebu za dugoročnim monitoringom i uključivanjem dubokog mora u politike zaštite i upravljanja okeanima.
Šta dalje
Studija je poziv na akciju za naučnu zajednicu i kreatore politika: potrebno je uspostaviti standarde za praćenje mikroplastike u dubokim staništima, istražiti ekotoksikološke efekte na vrste koje nastanjuju hidrotermalne izvore i smanjiti ulazak plastike u okeane na globalnom nivou.
Faktička napomena: Procene ukazuju da više od 11 miliona tona plastike godišnje ulazi u okeane, što doprinosi širenju mikroplastike i u najudaljenija staništa.
Pomozite nam da budemo bolji.
