Nova genetska studija povezuje savremenu zajednicu Bo iz sela She De sa ostacima iz visećih kovčega pronađenih u Yunnanu, Guangxiju i Tajlandu. Preci su mešavina hoabinhijskih lovaca‑sakupljača, poljoprivrednika sa Jangcea i zajednica povezanih sa Žutom rekom, a praksa kovčega datira pre oko 3.000 godina. Nalazi otkrivaju genetski kontinuitet, ranije migracije i kulturnu interakciju između regiona.
Viseći kovčezi na liticama otkrivaju: genetika povezuje savremene Bo sa njihovim drevnim precima
Scientists Traced DNA Left in Cliffside CoffinsView Stock - Getty Images
Visoko na gotovo providnim stenama južne Kine i delova Jugoistočne Azije, ono što podseća na prirodne izdanke zapravo su drveni kovčezi isklesani iz trupaca i postavljeni na litice — očuvani spomenici prakse koja je vekovima čuvala tela i sećanje na ljude za koje se smatralo da su nestali.
Novo genetsko istraživanje
U novoj studiji objavljenoj u Nature Communications, tim istraživača uporedio je genomske podatke iz ljudskih ostataka pronađenih u visećim kovčezima u provincijama Yunnan i Guangxi (Kina) i u Tajlandu sa genomima živih članova zajednice Bo iz sela She De. Cilj je bio da se proveri da li postoji genetska veza između današnjih Bo i osoba sahranjenih u ovim neobičnim grobovima.
Rezultati pokazuju jasnu genetsku povezanost: većina jedinki iz jugozapadne Kine deli poreklo sa obalskim populacijama jugoistočne Kine, a savremeni Bo iz She De imaju značajan genetski kontinuitet sa nekim od ovih drevnih osoba.
Sastav predaka i migracije
Analize ukazuju da su preci osoba iz kovčega mešavina nekoliko komponenti: hoabinhijskih lovaca‑sakupljača, poljoprivrednika iz reke Jangce i zajednica povezanih sa Žutom rekom (Huang He). Dodatno, neki primerci nose i komponente severoistočnoazijskog porekla, što ukazuje na intenzivnu razmenu i kmetske migracije kroz vreme.
Istraživači veruju da su se viseći kovčezi prvobitno pojavili među obalskim populacijama jugoistočne Kine pre oko 3.000 godina, a praksa se kasnije širila prema jugu i zapadu kroz različite kulturne zone. Dokazi o kovčezima starim oko 1.200 godina pokazuju i pokretanje populacija iz južne Kine ka severozapadnom Tajlandu.
Kulturološki detalji
U zabeleškama iz Dinastije Yuan (1279–1368) primećena je verovanja o povoljnim sahranjenjima „visoko“ na liticama. Takođe, arheološki nalazi ukazuju da su bakrene pločice — simboli duša pokojnika koji se javljaju u kasnijim pećinskim grobnicama — u upotrebi već u kasnom Ming periodu, što se poklapa sa padom prakse krajem 16. veka.
Autori studije ukazuju da integrisanje dodatnih ljudskih ostataka i arheoloških materijala iz regiona, uz interdisciplinarne pristupe, može dovesti do još potpunijeg razumevanja istorije i rasprostranjenosti prakse sahranjivanja u visećim drvenim kovčezima.
Zašto je ovo važno
Ovo istraživanje menja raniju pretpostavku da su Bo „nestali“ ili da nemaju veze sa ljudima iz kovčega: genetski podaci pokazuju kontinuitet između prošlosti i sadašnjosti. Takođe, otkrivaju se širi obrasci migracija i kultura u istočnoj i jugoistočnoj Aziji, uključujući veze sa govornicima Tai‑Kadai i austronesijskih jezika.
Dok se kovčezi i dalje nalaze u svojim svetim liticama Yunnana, genetske niti sada jasno povezuju istoriju i savremenost Bo naroda.
Pomozite nam da budemo bolji.
