Arheološko-genetska studija iz Jerasа (Jordan) otkriva da je više od 200 ljudi brzo sahranjeno u jednoj masovnoj grobnici tokom Justinijanove kuge, što čini oko 1,5% gradskog stanovništva (~15.000). DNK Yersinia pestis pronađena je u najmanje pet uzoraka, potvrđujući prisustvo kuge. Jeras je prvi lokalitet gde je masovna grobnica povezala arheološke dokaze i genetsku potvrdu kuge, a nalaz otkriva i kako su migracije i mobilnost ljudi postale vidljive tokom epidemijskog kraha.
Više Od 200 Tela Iz Masovne Grobnice U Jerasu Otkrivaju Uticaj Justinijanove Kuge
Human remains from ancient mass grave reveal how people responded to world’s first pandemic
Nova arheološka i genetska istraživanja masovne grobnice u drevnom Jerasu (današnji Jordan) bacaju novo svetlo na to kako je Justinijanova kuga pogodila urbani život u 6. veku. U istoj napuštenoj javnoj zoni pronađeno je više od 200 tela, brzo sahranjenih jedno preko drugih u roku od nekoliko dana — događaj koji potvrđuje izuzetno visok pritisak na gradske kapacitete za ukop.
Ključni nalazi
Brza masovna sahrana: Istraživači su otkrili više od 200 kostura u jednoj grobnici, poredanih u slojevima, što predstavlja oko 1,5% stanovništva Jerasа u to doba (procena grada ~15.000 stanovnika).
Ancient hippodrome at Jerash, the site of a mass grave from the plague (Karen Hendrix, University of Sydney)
Genetska potvrda bolesti: Analize zubne pulpe pokazale su prisustvo DNK bakterije Yersinia pestis u najmanje pet uzoraka, što potvrđuje da su neki od preminulih zaista nastradali od kuge.
Prva kombinovana potvrda: Jeras je označen kao prvi lokalitet na kojem je masovna grobnica povezana s Justinijanovom kugom potvrđena i arheološkim nalazima i genetskim podacima.
Tooth from the Jerash architectural site (Greg O'Corry Crowe FAU)
Šta ovo znači za razumevanje pandemije
Nalaz ne samo da dokazuje prisustvo kuge u gradu, već pokazuje i kako su društvene i demografske strukture postale vidljivije tokom krize. Dok se u uobičajenim grobljima migracije i mobilnost ljudi često „razvodnjavaju“ u svakodnevnim zajednicama, nagla koncentracija mobilnih i mešovitih populacija tokom epidemije omogućila je naučnicima da uočе dugoročne obrasce kretanja u jednom trenutku.
„Ranija istraživanja su potvrdila organizam. Lokalitet u Jerasu pretvara taj genetski signal u ljudsku priču o tome ko je umro i kako je grad pretrpeo krizu,“ kaže dr Rays Jiang, sistemski biolog sa Univerziteta Južne Floride.
Istraživači su kombinovali arheološke zapise, prostorni kontekst grobnice i biološke analize da bi rekonstruisali kako je epidemija uticala na stvarne ljude u njihovom društvenom i ekološkom okruženju. Studija podseća da pandemije nisu samo biološki događaji, već i snažni društveni poremećaji koji rasvetljavaju ranjivosti, pokrete i veze među ljudima.
Važnost otkrića
Ovo otkriće pomaže arheolozima i istorčarima da bolje razumeju meru i dinamiku smrtnosti tokom Justinijanove kuge, ali i da vide kako gradovi tog vremena odgovaraju na nagle demografske i zdravstvene krize. Nalaz je objavljen u časopisu Journal of Archaeological Science i predstavlja značajan doprinos studijama ranih pandemija.
Pomozite nam da budemo bolji.
